این شعر را از وبلاگ آقای علی قاسمی گرفتم شما هم میتونید یه سر به وبلاگش بزنید وبلاگ پر محتوا و خوبی داره در مورد شعر طنز و محلی در شهرستان جم ولی یه مدت خیلی زیاده که وبلاگشو به روز نمی کنه از بهمن 82 به این طرف دیگه به روز نشده . آقای قاسمی هر کجا هستی ما برات آرزوی سلامتی و موفقیت داریم اگه میتونی وبلاگتو به روز کن . اي ملت جم و ريز اي مردمان هوشيار بنموده ظلم بر ما اين شركـــــت ستمكار ده سال حرفها را كرديم ما تحــــمل ديگر نمانده طاقــــت كردند بس كه آزار جمله زمين ها را كرده خراب و ويران يا خط لوله كرده يا كرده خاك انــــــبار با حفر كردن چاه بــــگرفته آب از ما كو نهرهاي جاري كو آب هاي بســــيار ما ملت كشاورز بي آب و بي زميـــنيم گرديده ايم مجبور با كارگري كنيم كــار اي تا سران شركت با بوميــان شده بد گويا در اين ميانه بومي بود گنهــــــكار باشد حقوق بومي نصف حقوق شهری تبعيض بين اين دو قائل شوند بسیار آغاز سال هفتاد شركـــت نموده اعلام بايد كه بومــــــيان را بيرون كنيم از كار بنموده شركت نفت جمعي ز كار بيرون آنگاه مردم ما گشتند ز خواب بيــــــدار از بخت ما بلوچي شد بخشدار اين بخش كورا شركت نفت با خويش نموده همكار
ادامه مطلب
شهرستان جم با مساحت حدود 1952 کیلومتر مربع در طول جغرافیایی 52 درجه و 19 دقیقه و عرض جغرافیایی 15 درجه و28 دقیقه و در جنوب شرقی استان بوشهر و در فاصله 280 کیلومتری مرکز استان قرار دارد .دارای آب وهوای گرم و خشک و رطوبت سالانه 3/36 می باشد .شهرستان جم شامل دو بخش مرکزی و بخش ریز و دارای دو شهر جم و شهر ریز و 118 روستا می باشد . طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1385 جمعیت این شهرستان 38552 نفر می باشد .که از این تعداد 29082 مربوط به بخش مرکزی و 9470 نفر مربوط به بخش ریز می باشد .شهرستان جم با ارتفاع حدود 800 متر از سطح دریا می باشد . شهر جم دارای 11074 نفرو شهر ریز دارای 1808 نفر جمعیت می باشد .
اطلاعات مربوطه به شبکه دامپزشکی وجمعیت دامی این شهرستان به شرح ذیل می باشد.
ادامه مطلب
ای روزا ســی خومــان غصـــه حرامـن چـــرا که خنـــده ری کـــور کنـــان
علی رسولی
ای به دشـــــت تشنگـــی کاریـــز مـــــا ای صـــــدای آب هـــای ریــــز مــــا
کوچـــه هایـــت بـــوی بـــاران مـی دهند بــــوی شب های بهـــاران مـــی دهنـد
علی رسولی
پرستو ها سفر آغاز كردند سرود عاشقي را ساز كردند
نشاندند بر لب خورشيد لبخند سپس تا متن گل پرواز كردند
علی مطهری
ســر سبــزتریــن کلام تقدیـــم بـــه تــو گلهـــای جهـــان تمـام تقدیــــم به تــو
یک سفره بهار و شعر و باران و غزل با ناب تریـــن ســـلام تقدیــــم به تــــو
حسین سلیمی
چه می شد مثــل یک آئیـــنه بودیـــم زلال و ســـاده و بــی کینـه بودیـــم
شبیـــه قطـــره هـــای پـــاک بـــاران همیشـــه عاشــق سبزینـــه بودیـــم
حسین سلیمی
به نـــام خــــداوند روشـــن ســــروش فرازنـــده ی دانش و فــر و هـــوش
بــه نـام خـــداوند کــــــاووس و جـــم نشانـــی بـر انداز ظلـــم و ستــــم
حسین تاجیک
بتــــا در بوتــــه ی عشقت کبــابـــم کـه تـابش سوخت اوراق کتــابــــم
بــدین خـوبی مــده آرایــش خـویــش ترحــــم کن بــر احوال خرابــــــم
صافی دره بانی
ادامه مطلب
لباس محلی زنان شهرستان جم
زن آفريده پروردگار بلند مرتبه و يکي از مظاهر زيبايي خلقت است. لباس زن علاوه بر اينکه وسيله پوشش بدن از ديد نامحرمان و محفوظ ماندن از سرما و گرما است، يکي از عناصر مکمل زيبايي زن نيز بوده و به مراتب از نظر پيچيدگي بر لباس مردان تقدم داشته و حائز جنبههاي زيباييشناسانه بيشتري است که نشان آراستگي، سليقه و علايق نيز هست .
شهرستان جـم به خاطر برخورداری از طبیعتی زیبا و بکر، علاوه بر زیباییهای طبیعی ، از جلوهای خاص در پوشاک زنان این دیار نیز برخوردار است.
لباس محلی زنان ازجمله جذابیتهای شهرستان جم بشمار می آید، طوری که هر تازه واردی به این شهرستان در همان نگاه اول متوجه این جلوههای رنگین میشود .
زنان شهرستان جم از جمله زنان ایرانی هستند که هنوز به پوشاک سنتی و محلی خود پایبند بوده و از آنها در بیشتر اوقات بخصوص در جشنها و مجالس عروسی استفاده میکنند .
پوشش وحجاب کامل و تنوع رنگها و پارچه ها، جلوه خاصی به لباس محلی زنان در این شهرستان داده است .
از جمله نکات قابل توجه این است که پایبندی به استفاده از لباس محلی حتی در میان زنان شهرنشین این شهرستان علاوه بر زنان روستایی دیده می شود و با قدم زدن درروستاهای این شهرستان این موضوع به خوبی مشاهده می شود .
لباس محلی وسنتی زنان شهرستان جم از سه بخش اصلی سرپوش، بالاتنه وپایین تنه تشکیل شده است که مجموع این سه بخش، پوشش کاملی را برای زنان به همراه دارد .

بخش بالاتنه لباس محلی زنان شهرستان جـــم، همان پیراهن یا جامه است که شامل یک پارچه دو متری میباشد و از زیر گردن تا کف پای زنان را میپوشاند.
این پیراهن ردا مانند ، دارای آستین و سرآستین است .
بخش پایین این لباسها که به عبارتی زیباترین بخش آن نیز بشمار میآید همان دامن است که بیشترین حجم پارچه را در این لباس سنتی در برمی گیرد.
معمولا برای دامن این لباسهای محلی بین 5 تا 12 متر پارچه مصرف میشود طوری که این دامن از بالا کشدار و کاملا چین خورده است ودرپایین آن تزیین هایی مانند نوار دوزی یا پارچههای پلیسه دار به کار میرود.
رنگ و جنس پارچه این لباسها بر اساس سن زنان انتخاب میشود طوری که برای دختران نوجوان و کودک بیشتر از رنگهای شاد و حجم کمتر پارچه و برای دختران جوان رنگهای روشن تر با پارچه بیشتر استفاده میشود با افزایش سن زنان نیز رنگ این لباسها بیشتر به سمت تیره و خاکستری مانند سبز یشمی یا سرمهای سوق پیدا میکند..

لباس محلی زنان شهرستان جم، سال ۱۳۶۰.





